Çınarın Gölgesinde Bir Yaz Akşamı
Aşkın şehri Ordu’da
bir yağmur inerdi sessizce,
deniz susar, çınarlar dinlerdi
kalbimin sana söylediği cümleleri.
Adını rüzgâra emanet ettim,
belki bir gün kıyıya vurur diye…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta