Felek Şiiri - Kasım Kobakçı

Teller inlerken şu sazın döşünde,
Gurbet akşamı üstümüze çöktü.
Taştir eylerim sevda ateşinde,
Felek yine gözyaşlarını döktü.
*
Yalnızlık yaman bir ceylan misali,
Dağıldı yollara bitmez meali,
Bilinmez kimseden aşkın ahvali,
Boynumu kederin zinciri büktü.
*
Gölgeler düşerken ıssız bağlara,
Derdimi anlattım yüce dağlara,
Ağıtlar bıraktım kör sokaklara,
Zaman umudumu kökünden söktü.
*
Kervanlar geçmiyor, yollara sordum,
Hasretin yüküyle kendimi yordum,
Issız bozkırlarda hayaller kurdum,
Taşıdığım sevda ne ağır yüktü.
*
Şiirler dokudum heceler ile,
Sırdaş oldum uzun geceler ile,
Dertleştim göklerde yüceler ile,
Gözümden süzülen yaş ne büyüktü.
*
Mızrabım tellere değmez, kan ağlar,
Eriyor içimde buz tutan dağlar,
Kararmış bahçeler, virandır bağlar,
Gönlümü yandıran zalim körüktü.