Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül

Güvenme sen kırılır tuttuğun dalın.
Geri gelmez ki can gençlik zamanın.
Saçın beyazlanır kalmaz dermanın.
Kimler geldi kimler geçti anlasana.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Hasretim ben huzurlu bir güne.
Tanımaz olmuşum kendimi bile.
Yazar çizerim hep düşerim dile.
Benim çektiğimi kimse bilemez

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Ben yaşlandım beyaza karıştım.
Ömrümce köyde şehirde çalıştım.
Fakirle yoksul yaşamaya alıştım.
Yıllardır gurbette kalıp dururum.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Fakir insanları görürüm sokakta.
Bacalar tütmüyor göçen ocakta.
Paylaşsak bölüşsek insan olsakta.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Kimse kimselere uzatmıyor elini.
Parayla pul yapmışlar islam dinini.
Anlıyamadılar bunlar senin kinini.
Kalmamış insanlık nede bir hatır.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Yok kimsenin kimseyi sorduğu.
Bozuktur düzen mantık arama.
Suçluların suçluları yargıladığı.
Hiç raslamam doğru bir adama.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Sevda aşklar olur her canda.
Duygusal olanlar şiirler yazar.
Onu yaşarsın geçen zamanda.
Özlenir seven ela gözlü yar.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Kinleri garezleri serdiler cihana.
Bunların tercihi haksızdan yana.
Baskılar yaptılar binlerce cana,
Hiç çekinmeden hesap sormalı.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Ne yaparsa hep yanına kalır.



Ağzından küfürle öfkesi kusar.
Uzatır laflarını herkese küser.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Kötülük yapmışım seven gönlüme.
Hayatta inanmadım yalan sözlere.
Ömrümce inanmışım yaşlı gözlere.
Kinlerim benim dönmüştür nefrete.


Devamını Oku