Kimsesiz. Şiiri - Fehmi Tazegül

Fakir insanları görürüm sokakta.
Bacalar tütmüyor göçen ocakta.
Paylaşsak bölüşsek insan olsakta.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız

Gözlerim dalınca benim uykuya.
Dünyamı gezerim boydan boya.
Bazen köyüme bazen giderim aya.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız.

Kulağımdan gitmiyor keklik sesi.
Zindan olmuş kuşa demir kafesi.
Havaya borçluyum aldığım nefesi.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız

Fehmi.
Yoktur sığınacağım ıssız bir han.
Gözüm yolda gelmez son kervan.
Emekçidir insana dosttur her can.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız.