Kimse bilemez. Şiiri - Fehmi Tazegül

Hasretim ben huzurlu bir güne.
Tanımaz olmuşum kendimi bile.
Yazar çizerim hep düşerim dile.
Benim çektiğimi kimse bilemez

Yorgun olmuş benim hayallerim.
Boynumu bükerek ağlar giderim.
Ne param var ne de bir servetim.
Kırdığım kalemi başka el tutamaz.

Kalmıştır gözyaşım geçen mazide.
Keşke sözüm geçse canım kalbime.
Sakın söyleme seni unuttum diye.
Sevdayla birleşsin tutsun ellerimiz.

Fehmi.
Benimle olsun kelimelerin sözün.
Mutluluktan ağlasın senin gözün.
İçimizde sevgisiz olmasın hüzün.
Birlikte olmamız tüm hayallerimiz.