Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül

Yaşamla hayat boşadır derim.
Olunmaz insan gönül almayınca.
Beni arıyorlar benim dostlarım.
Tohumlar bitmez su olmayınca.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

İçimi söndüremez dağların karı.
Ağrılarım bedende çekerim zarı.
Bu sene yaşamadım yazı baharı.
Geçti yaşım buldum derdi kederi.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Fışkırarak çoğalır suları kardan.
Çok çabuk geçmiş yıllar seneler.
Çiçekleri açtırmış yüce dağlardan.
Can verir toprağa çağlar dereler.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Dostuna yoldaşa aç derdini.
Söyleme yalanını etme haşa.
Tanı köyünü gerçek yurdunu.
Başkalarına yalaka olma ha.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Benim Anadolu'm canım her şeyim.
Bu ülke satılık değildir alçak beyim.
Zoruma gider kanunsuzluklar benim.
Bir gün elbet sizlere ders veririz biz,


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Açar çiçekler kırlarda sarı kırmızı mor,
Tabiat insanoğluna davranmıştır mert.
Doğamızı kirletenler var ülkenin işi zor.
Böyle giderse başımıza biz alırız dert.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Yaşın geçerse sana olur olanlar.
Dostlarımız ölürler azalır canlar.
Bozuk düzeni ancak ezilen anlar.
Sonunda gerçekleri sen anlarsın.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Özledim seni kederdeyim bu ara.
Bana kimseler anlatmasın derdini.
Odamda bakıp duruyorum duvara.
Kimseler dolduramaz senin yerini.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Fakirin olmuyor yuvası yurdu.
Yalan dolanlarla zengin olurdu.
Çaresiz yıllarca ağlayıp durdu.
Ona kuşlar gibi özgür desinler.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Doğru yaşarsın sade ve yalın.
Karşı çık düzene varsa aklın.
Olur senin tutunacak bir dalın.
On iki deveyi bir eşek çeker.


Devamını Oku