Her şey tabiat ağaç su ve dere.
Açmış güller süs olmuş yerlere.
İnsanlığı öğretirler hep bizlere.
Sabah gözlerimle okşadıklarım.
Sinemi kül etmiştir aşkın ateşi.
Keremle Mecnun hep aradı eşi.
Acıların sonu yok ki ne üçü beşi,
Her türlü derdimin izi var bende.
Sevdayı aşkı almıyor aklım.
Bana şimdi bir şeyler oluyor.
Gülüm çiçeğim benim balım.
Nereye baksam elin duruyor.
Haksızlıklar arama sen birinde.
Mazlumun hakları kalır sende.
Yalnız kalınca o virane evinde.
Geçmişin yüzlerde izleri durur.
Yüksek dağlardayım ben üzerinde estim
Sana gelmek istiyorum ben can gizlice.
Çiçeklerle çobanlarla otlarla dertleştim.
İzmir yollarında ben uyudum bu gece.
Canım beni seven sen değilmisin.
Keremle Şirin eden canım sensin.
Bana şiirler yazdırmaktır senin işin.
Neden olsun aramızda kabahat.
Elini kafana koy sen bir düşün.
Ölür insanlar dünyada her gün.
Yoksul fakirler düşünür üzgün.
Özünden büyük kabahat etme.
Hiç gelmezki nerde beklediklerim.
Bana şimdi isyan ediyor gözlerim.
Şiirle manaya döner hep sözlerim.
Pusular kuruyorlar bana kabuslar.
Günlerce ellerimle yaralarımı sardım.
Bakan gözlerimin sulanmış çığlığında.
Dertlerimle aniden bir zavallı oldum.
Dolaştım ben gecenin karanlığında.
Fakir çocuklara gözlerim doldu.
Aç susuz sahipsiz kalanlar var.
Günlerim dünleri mi aratır oldu.
Şiirler yazarım sevdiğim kadar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!