Varsın mutluluk senin olsun gülüm.
Bekleyip dursun bu bahtsız gönlüm.
Baksana tren vagonu bölüm bölüm.
Tükendi bitti canım koskoca ömrüm.
Olmalıdır herşey dengi dengine.
Malı mülkü Allah vermiş zengine.
Yurt severim gönderilmiş sürgüne.
Ceylanları çakala yar etmeyiz biz.
Bu ülkede her gün iş aradık.
Hapis olduk çileler çektik biz.
Aç kaldık fakiriz hiç çalmadık.
Bizleri insan saymadınız siz.
İnsan olmuşmusun yerli yerinde.
Ölür gidersin sen günün gelince.
Sevdalarla dolar gönlün sevince.
Elbette bizde seveceğiz bir gün.
Muhannet olma mazluma vurma.
Yoksulun fakirlerin kalbini kırma.
Kimsenin önünde el pençe durma.
İyileri kötüleri yoldaş bizde biliriz.
Anlarlar gerçeği kalınca darda.
Fakirler ölür savaşta her yerde.
Bırakılmaz şeref hiç it ile kurda.
Faşistler elbet bizden değildir.
Benim yurdumda ne canlar söner.
Emek çimi yoksulluk fakirlik yakar.
Yalanlar dolanlar her yerde döner.
Bizlere düşmandır bu zalim düzen.
Nedense kimse ezildiğini bilmiyor.
Ezerler halklarımızı böyle olmuyor.
Fakirin yoksulların yüzü gülmüyor.
Halktan kopanlar bize düşmandır.
Şimdi yok hak haksızlık kat kat.
Terazinin kefesinde tartılır hayat.
Yanar kalplerde ışıklar olur umut.
Adalet var mı yokmu bize uzak.
Umutla bakanlar gerçekleri bulur.
İsyan ederek öfkeyle dolduk.
Aldılar bizden hep sevgimizi.
Karşı koyarak candan olduk.
Yıllardır yoldaşlar ezdiler bizi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!