Yazarım okurum oluyor boş,
Ben onsuz hanımı kaybettim.
İçerim bazen olurum sarhoş.
Seven gönlümü perişan ettim.
Acıların üstüne acılarım geldi mi.
Bazen fırtınalarla esmiş rüzgarım.
Kimseler bilmez içimdeki derdimi.
Ben derdimi boşa yazar ağlarım.
Suç varsa eğer sen kendinde ara.
Sonra yalnız kalır bakarsın duvara.
Gülsüz bülbüller hep düşerler zara.
Alem desin diye sen boşa üzülme.
Bazen ağlıyorum başkaları gülerken.
Arkadaşlarım beni hep ararlar erken.
Bana geliyor hayalin ben uykudayken.
Özlemini artırıyor dolmaz boş sokak.
Bazen ağlıyorum başkaları gülerken.
Arkadaşlarım beni hep ararlar erken.
Bana geliyor hayalin ben uykudayken.
Özlemini artırıyor dolmaz boş sokak.
Çaren olmaz ölüm gelince.
Varıp mezarın içine girince.
Elenir toprağın inceden ince.
Yoksa iyiliğin hepsi boşuna.
Kederlendim boyun eğdim yazıma.
Benim gönlüme sen bir huzur eyle.
Gelip baksan gülüm beni yüzüme.
Terk edip olur zalim gidersin böyle.
Candan can çıkardı bir selam ile.
Fakirler yoksullar ülkede soyulur.
Nice bayramlar gördüm el alem ile.
Adaletsiz ülkede bayram mı olur.
Hatırlarız ölen yoldaşları dün gibi.
Halkın düşmanları belasın bulsun.
Olmadı fakirle yoksulun bir sahibi.
Böyle bir düzene lanetler olsun.
Gözlerim öldürülen çocukları gördü.
Kalmamış insanlık ne edep ne haya.
Nice mahsun emekçi insanlar öldü.
Böyle yönetiliyor bu adaletsiz dünya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!