Yoksul fakir sarardık solduk.
Geçiyor yıllar isyankar olduk.
Aşılmaz dağın ardında kaldık.
Kurumuş susuz dalımız bizim.
Onların sevdası oynadığı oyun.
Ellerinden düşmüyor hiç telefon.
Aniden uykusuna dalan uyuyan.
Ama mutlu değil bizim çocuklar.
Renk renk çiçekler dağ ile düzü.
Koyunları hep kuzularına meler.
Yeşillik çayırlarımız keklikler izi.
Boynu bükük can bu güzel eller.
Virane yerlere gözler bakınca.
İlhamlarını getirir bütün şiirlere.
Kalem gerçeği doğruyu yazınca.
Ateşleri düşürmüş bizim ellere.
Sevmeyi vereni sevmeliyiz önce.
Mutlu olur insan yürekten sevince.
Matemleri olur her insan ölünce.
Çoğusu aldanmış bak bizim gibi.
Evler caddeler sokaklar kaldırımlar.
Tüm orman yaylalar ovalarla dağlar.
Köyler şehirler derelerde akan sular.
Zafer sonunda emeğin bizim olacak.
Etrafa bakıp dururum yol ortasında.
Senin adını yazmışım sokak taşına.,
Görür gibiydim seni köşe başında.
Çok kalabalıktır can bizim sokaklar.
Ülkemde emperyalistler dost oldu.
Bizleri yönetenler belalarını buldu.
Suriyeliler gelip yurdumuza doldu.
Yalakalar yavşaklar bizim ülkede.
Hasret çekenler yollara bakar.
Kaynak suları çok soğuk akar.
Güzeller marallar canları yakar.
Çiçekler cenneti bizim yaylalar.
Zalimler el uzatıyorlar her yana.
İnsanlık olmuyor yoldaş sevgisiz.
Yobazlar katiller doymazlar kana.
Küfürü kibiri can demeyen biziz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!