Fatma Saylak Şiirleri - Şair Fatma Saylak

bütün melekler yeryüzüne indi
Ve sancılı zamanların ruhuna
Ne uzundu düşünmenin gücü
hadi git diyemeyecek kadar güçsüz yarınlarda
Körebe oynayan ölüm

Şimdi o demlerde seni hatırlamak
Hicranlı bakışlarda yüzlerde
Gitmek sokakların tenha caddelerinden
Ve ömür boyu birini sevmeye
Kimin gücü yeter ki!

mavi denizlere dokundum
sen gelmeden önce
ölmeyi düşündüm binlerce kez
sen gelmeden önce...

ölmek mi zordu, yaşamak mı?

Seni hayat bulmadı,bir kapı aralığında
Seni bir çöplükte buldu kader
Hani herkesin bir yazgısı varya
İstisnalar kaideyi değiştirdi
Ve sanada bir kader yazıldı bu dünyada
Rahat rahat yaşayabilesin diye

Bütün gülüşlerde bir hayalsen
Her günün sonunda bitkinsen
Aydınlıklarda bile bir gölgeysen
Umut ağacını soldurma!

Beklemekten yorulduysa yüreğin

Çıkmaz sokaklar ötesinde
Kaldığın bütün gönüllerde
Umutsuzluğun çöllerinde
Yaşamak ne kadar anlamlı?

Yerin derinliklerinde

var mıydı sensizliğin ilk gecesinde
uykusuz kalıp
seni düşünerek ölmek
var mıydı senin kitabında da
seni böyle seveni
yarı yolda bırakmak

Bayramlığım yok
Ve annem babam ve kardeşlerimde
Uzun ömrümün ey yalnızlığı
Yine başbaşayız.
Doldur hayalleri kalbime
Birlikte teselli olocağız

Taşıdığım bir et yığını
Eğer kalbim olmasaydı
Seni böylesine sevmemin
Ne anlamı kalırdı.

toprakları çapalamaya başladı
gündüz gören,
akşam uykuyla kör olan gözlerim
seni mi sonsuza kadar sevecekti...

güneş bütün perdelerini kapatıyor