Aynı olmayacak bir gün içtiğin kahve
Aynı olmayacak yaşadıklarının acıları
Kara bulutlar gelecek,duygularını örtmeye
Sağanak halinde yağacak yağmurlar
Islanacaksın hatıraların derinlerinde
Sevgisiz bir mevsimin sağanağına tutulmuş
Haykıracak karanlıklar batarken sabahın aydınlığına
Hayat dilenen ölüm sokak ortasında,bir cami avlusunda
Bizim biz tarafından bitirilen, yeni zamanların ruhlarında
Acılar karargah kurmuş.
Otuzunda yaşam hiç çekilmez derken
Yavaş yavaş ileriye doğru sürükleniyor bedenim
Yok zaten hiç kimsem ne gelenim ne gidenim
Bahtiyarım artık ölmek bizim gibilere mutluluktur.
Ey kalbim seninle gittiğimiz bu son yolculuktur.
Zamanla yetişirsin bana
Zamanla içimdekiler yetişir sana
Kaybolur gözlerinde baharlar
Zamanla her şeyi anlatırsın bana
Sen kış günlerinin soğuk karı
Ziyanı yok gidebilirsin
Beni böyle bırakabilirsin
Ağlamam sen giderken
Gülmem ama
Yaş birikirse, korma!
Sana göstermem.
Bayramlığım yok
Ve annem babam ve kardeşlerimde
Uzun ömrümün ey yalnızlığı
Yine başbaşayız.
Doldur hayalleri kalbime
Birlikte teselli olocağız
toprakları çapalamaya başladı
gündüz gören,
akşam uykuyla kör olan gözlerim
seni mi sonsuza kadar sevecekti...
güneş bütün perdelerini kapatıyor
hadi bakalım gözün aydın
uğruna savaşmıyor artık kalbim
bugünü bütün iyi niyetiyle bitiren
düne değil artık sitemim
kendi toprağında büyüsün artık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!