sen bana aşkı bana sevdayı
öğretip giden sevgili oldun
toz pembe diye yalan dünyayı
üstüme yıkan sevgili oldun
bu azaba bir son verebilsem
dostluk denizinde gönül kıyısı
sahile uzanır şiir kafemiz.
olamazdı belki daha iyisi
yürekle ısınır şiir kafemiz.
bir günü yaşadım dost doya doya
soyu çürük olanın şehidi olmaz inan
anne babadan başka olmaz bu derde yanan
vatan sağolsun diye biçtiğiniz fidanlar
ne kadar ağlayacak bilmemki bu analar
Oyle bir zaman gelir dost dusman belli olur
Uzanip tutacagin bir dost eli ararsin
Maziye dalip gitme yasananlar bir yalan
Nedamet duygusuyla icin icin yanarsin
Kör geceler ustunde sabah olmayi bekler
çıkıp gidiyorsun madem kalbimde
hatıralarda kal anılarda kal
resimler sararsın solsun albümde
hatıralarda kal anılarda kal
ateş küle döner
Dün gece efkar bastı gittim bir meyhaneye
İçmek için sarıldım her türlü bahaneye
Derken güzel birisi çıkmadımı sahneye
Aklım başımdan gitti aklımdan neler geçti
Kadehi şerefine kaldırıp ona içtim
gözümün nuru başımın tacı
dertli kalbimin bir tek ilacı
bu ayrılığın ölümden acı
kavuşacağız ağlama kızım
açmamış gülüm nazlı bülbülüm
ettiğin yeminler verdiğin sözler
benden başkasını sevmeyecektin
bir gün değil bin yıl geçsede bile
yaşadıkça beni bekleyecektin
iki bedende bir can olacaktık
sen beni hatırlarsın geçmişine bir baksan
hatıra defterinin sayfalarını açsan
neler neler yaşadım yazdığımı okusan
kalbini dağlamasan bende adam değilim
hem okur hem ağlarsın
gözlerini ayırma gözlerimden ne olur
bir ömür doya doya sana bakayım bırak
ellerini elime alıp ta koklayayım
sözlerinle kalbimi her gün yakayım bırak
ateş olsun kor olsun bırak yansın kül olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!