Ben sürgün bir nefesim,
Demir asa, demir çarık;
Dost yoluna düşürdü aşk beni.
Kerbelâ’da bir yudum suyum,
Seraba döndürdü aşk beni.
Aşk bir isyandır
Bir devrimdir
Bir ihtilaldir
Ruhu zapt ve İşgal eder
Önünde hiçbir engel
Hiç bir mesafe tanımaz
Aşk baharda çiçek açarmış ya
Her daim baharı yaşa
Sakın solmasın gözlerinde açan çiçek
Aşk her mevsim bahardır senin gözlerinde...
Fatih Mehmet Yiğit
Bir insan neresiyle sever?
Aklıyla mı?
Teniyle mi?
Yoksa yüreğiyle mi?
Çıkarını düşünen aklıyla sever
Nefsini düşünen teniyle sever
Aşkın gözü kördür, hemde sağır
Bu yüzden
Sevdiğinden başkasını ne görür, nede tanır
Belki bu yüzden hep kör gözlerle baktım sana
Aşkın beni kör etti, hemde sağır
Senden başka bir şey göremiyorum ve duyamıyorum
Bilgenin yüreğinde her dilek
Anka kuşu gibi gizli gerek
Damla nasıl inci olur denizde:
Sedefler içinde gizlenerek.
*Ömer Hayyam
AŞK VE ŞEHVET ÜZERİNE
Aşk şebnemiyle insanın toprağı gül oldu.
Cihanda yüz fitne ve kargaşa hasıl oldu.
Aşk neşterinin ucunu ruh damarına vurunca
Bir damla düştü toprağa adı gönül oldu…
Ahi Evren
Mecnuna Leylayı sevdiren gözleridir
Leyla'ya Mecnunu sevdiren de sözleridir
Ne o ceylan gözler aşkı anlayabildi
Ne o eşsiz sözler aşkı anlatabildi
Aşk ne göklere sığdı nede yerlere
Onu kimse tanımadı, kimse anlamadı
Türk'ün Atası Türk olur
Askerleri Kurt olur
Bastığı yerler Yurt olur
Sevenleri mert,
Düşmanları namert olur...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!