Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ELLER GÖRMESİN DİYE
Derdimi, hicranımı, Akdeniz'e bıraktım,
Huzur bulurum diye Güzel İzmir'e aktım.
Dedikodu, dırdırdan, billah usandım, bıktım,
Saklarım gözyaşımı, diller görmesin diye…

ELLER GÜLSÜN SEN GÜLME

Sen değilmişsin beni, bu hallere düşürten,
Düz ovada giderken, yollarımı şaşırtan.
Saçlarımı ağartan, dişlerimi çürüten,
Perişan hallerime, eller gülsün sen gülme.

ELLERİNDEN NE GELİR
Şansları ve kaderi, yaratan yazıyorsa,
Sen çok zengin, sen yoksul, olacaksın diyorsa.
Ayrımcılık yaparak, kul hakkını yiyorsa,
Biçare insanların, ellerinden ne gelir.

ELLİ YIL OLMUŞ
Dilden dile dolaşır, kadim aşkımız derken,
Kalplere el basarak, onca yemin verirken,
Seni bir gün görmesem, içim içimi yerken,
Sayfaları çevirdim, hasret elli yıl olmuş.

EL NERDEN BİLSİN
Sevda çekenlere yaşam çok zordur,
Yanar, tüter kalbi alevdir, kordur,
Aşığın dünyası kabirden dardır,
Her insanın sırlı dünyası vardır.
Neler çektiğini el nerden bilsin.

EL SENİN
Kime arz eylesen mutsuz halini,
Hallerine gülüp geçer el senin,
Gizlesen de gözden akan selini,
Hallerine gülüp geçer el senin.

ELVEDA BİR
Elveda mazideki bütün anılarıma,
Elveda mazideki bütün sevgilerime,
Elveda beni seven, arayan tüm can dostlarıma,
Gömdüm maziye sizleri öbek öbek,

ELVEDA CANDAN
Bir güne sarmaşıkla, asma olmadık,
Can can diye teni tene sarmadık,
İki beden tek bir kalbe dolmadık,
Elveda ağ yarim, elveda senden.

ELVEDA CANLAR
Cahil gericiler canı çok yordu,
İftiralar attı, tuzaklar kurdu,
Suçsuz nice masum insanı vurdu,
Zulüm kar dünyadan göçmek dilerim.
Elveda dostlarım, elveda canlar.

ELVEDA GÜZEL İNSANLAR VE İNSANLIK
Çocukken aç sersefil yaşadınsa,
Üstün çıplak, ayağın yalın, karnın aç olarak,
Ailenden başta annen ve baban olmak üzere sevgi görmedinse,
Kendine kıymet verilmeyen öcünü başkalarından alırsın.
Bakar kör olur gerçekleri görmek istemezsin.