Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ÖLMEM Mİ GEREK
Elli yıl peşinden koşturdum durdum,
Neden kaçtığını bin kere sordum,
Hicranlı yaramı yalınız sardım,
Yar aşkını ispat eylemem için,
Kerem gibi nara yanmam mı gerek?

ÖLMEM SANMA
Bu dünyaya gelenler, ebet bir gün ölecek,
İyi insan cennete, kötüler cehenneme,
Ecelin şerbetini, tüm canlılar içecek,
İyi insan cennete, kötüler cehenneme.
Sen fani yaratıldın, sakın ben ölmem sanma…

ÖLMEYE DE HAKKIM YOK
İnsan ömrü çok kısa, göz aç yum da bitiyor,
Doymadığı sevgiler, birem birem yitiyor,
Ondan şu deli gönül, hiç durmadan sev diyor,
‘Hastalanmaya vaktim, ölmeye de hakkım yok’…

ÖLMEYE GELDİM
Gönlümü kaptıralı, huzur bulmuyor ruhum,
Deldi geçti gökleri, yeter feryadım, ahım,
Herkesi ağlatırken, seni güldürür vahım,
Merhem dendi yarama, buse almaya geldim,
Bir tek gece koynunda, yatıp ölmeye geldim.

ÖLMEZSİN DÜNYA
İnsan hakkım varsa helal olmasın,
Kıyamete kadar yüzün gülmesin,
Namuslu insanlar senden gelmesin,
Niye zulme bela dermensin dünya?

OLMUŞ
De ben nasıl ağlamayım,
Karaları bağlamayım,
Seller gibi çağlamayım,
De ben nasıl ağlamayım,
Oyar beni sevmez olmuş.

OLMUŞ TAM
Hasretle geçen güne, birer çizik atmıştım,
On sekiz bin iki yüz, elli çizik olmuş tam.
Bıkmadan her geceye, sana düşe yatmıştım,
Dokuz bin yüz yirmi beş, gece geçmiş saydım tam.

OLMUYOR
Açlığı, sefaleti, bize kader yazanlar,
Bizim olan bu kader, neden sizin olmuyor?
Siyasi İslamcılar, kuduranlar, azanlar,
Yoksulluk ve fakirlik, bize kader olurken,
Açık, seçik konuşun, size kader olmuyor…

BÖLSEK SENİNLE
Sırtıma yükledin onca gam yükün,
Çekemem bu yükü bölsek seninle.
Gençlikte çıkmadı bir tek gün gıkım,
Çekemem bu yükü bölsek seninle.

ÖLSEM UNUTMAM DERKEN,
Ey hayırsız ne çabuk, unuttun ilk aşkımı!
Altında yattığımız, çınar unutmam derken,
Gün geçtikçe artırdın, sana gönül kuşkumu,
Her gece düşlerinde, bir tek seni görürken,
Şu garip Uluçınar, ölsem unutmam derken…