Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KORKULARINDAN KORKANLARLA,

Bası şairlerimize akıl erdiremiyorum. Zalimlerin zulümlerine, haksızların haksızlıklarına, ulusumuzun ve vatanımızın bölünmez bütünlüğüne,
Barışa, kardeşliğe, olmasalardı olamazdık olan, özgürlüğümüze, Yıllarca birliğimize, dirliğimize, laik cumhuriyetimizle, kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk'e, anlayacağınız; demokratik, laik eşit yurttaşlık haklarımızı yazan onları savunan şiirlere yorum yazmıyorlar. Bunu anlamak mümkün değil. Dönmeleri, devşirmeleri, soysuzları, yağcıları, yalakaları anlarım da ataları bu ulus ve vatan için kanını dökmüş, canını vermiş şehit olmuşların çocuklarını, torunlarını anlamakta zorlanır oldum.
Üstat şairimiz; /şairleri haykırmayan bir millet öksüz çocuk gibidir/. Dedikleri hal de. Ülke gerçeklerimizle ilgisi hiç olmayan, suya sabuna dokunmadan yazılan şiirlere yorum yazıyorlar. Ülke sorunlarını haykıranları desteklemedikleri gibi, sana nelerle suçlayanlar dahi vardır.
Bu ulusun şairleri yazarları, çizerleri, bilim adamları, aydınları, korkularından korktukları sürece, emperyalistlerle işbirliği yapan hainler, zalimler zulümlerine devam edeceklerdir. Bana değmeyen yılan bin yaşasın diyenleri o yılan bir gün soktuğun da bizlerden çok bağırıp, çağırmaya başlayacaklarını şimdiden duyar ve görür gibiyim.

KORKU MU YAĞDI
Zalimin zulmüne boyun eğmezken,
Alkışlayıp yaşa, var ol demezken.
Türk ulusu hainleri sevmezken,
Başına göklerden taşlar mı yağdı?
Söyle aklın, fikrin, ondan mı şaştı?

KORKUN
Kör nefse kul, köle olan insanlar,
Sayısız saraylar, sayısız hanlar,
Haşa bu dünyayı yarattım sanar,
Karnı doyar ama nefsi hep açtır,
Günümüzde canlı örnekleri var.

ZOR
Her gündüzün geceye, dönüşmesidir ölüm,
Sıcak, soğuk dudaklar, öpüşmesidir ölüm,
Kefenlenen sevginin, gömülmesidir ölüm,
Ölmek bir şey değil de yar den ayrılması zor…

BÖYLE KİŞİLER
Aç ve çıplak olan kula acımaz,
Merhamet sahibi olmaz kişiler…
Yoksulu, muhtacı insandan saymaz,
Pak vicdan sahibi olmaz insanlar…

KÖR OLSUN
Sevda çok âşıkları, kaderine küstürdü,
Sevda nice âşıkı, dara çekti astırdı,
Sevda onca aşıkın, kellesini kestirdi,
Ah şu kara sevdanın, şiir dili lal olsun!

KORONA
Tedbir sizden takdir Allah'tan dedi,
Tarihi belirsiz ev hapsi verdi.
Koca insanları bir virüs yendi,
Hapsetti evlere zalim korona…

KORONA İKİ
Yüz yılda bir dünyada, böyle felaket olmuş,
Kaynaklarda belgeli, beş yüz milyon can almış,
Bu yıl iki bin yirmi, yüz yıl sonun da gelmiş,
Çok şükür torpilin yok, hırsız, zengin olana,
Kaç milyonu öldürüp, yok olun sen KORONA…

KORONA ÖĞRETMELİ
Özgürlüğün kıymetini,
Bu dünyanın nimetini,
Bilmeyen tor cahillere,
Biz aydınlar dileyelim,
Bu korona öğretmeli…

KORONA VİRÜS
Zengine para destek, fakirlere nasihat,
Varsıl yer, yoksul bakar, neden kopmaz kıyamet?
Bozuk olan düzende, namuslu etmez rahat,
Hapsettin aç, çıplağı, eve korona virüs…
Bela zulümden gelir, biz Allah’tan biliriz…