Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

NÖRON ROMAYI YAKMIŞ
Saçının tek teline, yobaz dan zarar olsa,
Kadınlara düşmanlar, kara çarşafa soksa.
Saygısızlık yaparak, bir tek bir fiske vursa,
Nöron Romayı yakmış, ben dünyayı yakarım.

NOTERDE SÖZÜM
Bu dünyadan sensiz gitmem yeminim,
Seni bırakıp ta hoyrat ellere,
Sende bensiz gidemezsin eminim,
Beni bırakıp ta hoyrat ellere.

NUH’UN TUFANI
Nebiler cihana gelir ve gider,
Doğru yönü bilir hep takip eder,
İlimi Hak bilir peşinde güder,
Nuh’un tufanında, gemideydim ben.
Yalnız beden değil, ruhla varsın sen.

NUSUBET
Bin nasihatten yeğdir, bir nusubet der atan,
Kanlarıyla sulandı, ondan kıymetli vatan,
Çok yazık ki nusubet, gelmeden uyanmadın.
Bu gidişle vatanı, haylaz evlatsan satan,
Bir nusubet gelmeden, seni uyaramadık.

O BENDEN DERTLİ
Anladım ki toplum dert küpü olmuş,
Kime derdim döksem o benden dertli.
Hiç gülen kalmamış benizler solmuş,
Kime derdim döksem o benden dertli.

ÇOCUKLUK YILLARIM
Çocukken uyanırdım, umut dolu her güne,
Bu günüm dünden berbat, gide bilsem o düne,
Mutluluk nerde diye, koşarım dört bir yöne,
O günleri ararken, kırılıyor kollarım,
Hiç çıkmıyor aklımdan, of çocukluk yıllarım!

DÖN ÖDE
Karşılıklı kalplere, el basıp yemin verdik,
Ölüm bile ayırmaz, bizi bizden ha dedik.
Bitimsiz sevgi ile karşılıklı hep sevdik,
Sevdana harcadığım, gencecik yıllarıma,
Borçlu kaldın sevdiğim, çabuk geri dön öde.

ÖDLEKLERİN YÜZÜNDEN
Biz Türk’üz demeye bak korkar olduk,
Sizler gibi döneklerin yüzünden.
Yirmi bir yıl sabır küp gibi dolduk,
Korkarak yaşıyor görün milyonlar,
Sizler gibi ödleklerin yüzünden.

O DÜNYADA ALACAK
Aşık Veysel sadık yar, dermiş kara toprağa,
Servet-inle, şöhretin, kurtarmaz Teyyo ağa,
Allah'tan hiç korkun yok, vicdan dersen kapkara,
Sayısız günahlarla, ömrün sona erecek,
İşlediğin günahlar deme burada kalacak,

O ELLER
Ne zaman çatık kaş, asık yüz görsem,
Gale alınmayan bir selam versem,
Sevgiler sunarak hal hatır sorsam,
Yağmur olur yağar gözümden yaşlar.