Kenarda, karanlıkta, o benim de,
Orada durmamı istiyordu,
Bütün yaptıklarının yanında,
Öylece beklememi,
Ancak o zaman tatlı geliyordu,
Sırılsıklam, her şey,
Herkes gibi zengin olmak istemezsin,
Herkes gibi tatile gitmeyi..
Ve yuvarlanmayı düşünmeden,
Devletler ve başkanlarıyla yan yana durmayı istemiyorum…
Ve gücü de öyle…
‘Yaz zamanı hüznü’ yakıldım,
Aşık olmak hatadır,
Ve sensizlik eksiltir beni,
İyisi mi, beni senden bıktıracak,
Kimsenin göz göze gelmediği
Ve her şeyi uzaktan yönettiği şu dünyada,
Bırakın bölünen parçalarımı,
Kalsın, birleştirmeyin.
Çünkü bizi çatılar gözler,
Kapanmış kirpikleri arasından,
Hayal mi ediyor ne geleceği,
Güneş düşmüş,
Sıcak dinmiş, meydanı dağılmış, rüzgârı yeni yeni dönmüş,
Ağrı, başkasının esintisine kapılmış,
Bir inilti olan yaşam adeta susmuş,
rüyalarımda hep-
bir yere gidiyorum,
yazlık ev, tatlı bir bahçe,
dört teker üstünde olağandışı bir çaba,
birden ayılıyor önümde,
kendini acındıran bir anne,
"Kimse kimseyi aslında güzel şeylerin de olabileceğine ikna edemiyor...
Hayat yolunda bu kadar yara alıp hepimiz birer manyağa dönüşmeden önce mutluluğu da mutsuzluğu da korkusuzca yaşadığımız zamanlar varmış. Ben diyeyim ta 7 krallık zamanları, sen de sapiens'in başı. 'Basit' kelimesinin cümle içerisinde kullanılmasına gerek dahi kalmadan varlığıyla revaçta olduğu zamanlar...
Şimdiyse her birimizde bir tuhaflık..."
Denizin koynunda,
Büyüyor bir yuva,
Yuvada bir 'şey' işaret bekliyor,
Cezbetmiyor onu gökyüzü,
Dikmiş gözlerini, çakı gibi serinlik,
Herkesin uzun bir süre,
İçinde sessiz bir kahraman yatıyor,
Yaşamında, yalnızca bir ara,
Cesurun ve suskunun arasıyım hala,
Büyüklenmeler, zırvalıklar eşlik ediniyor hala,
Bulunduğum, ait hissetmediğim yerlerde,
Çamurla çamur şimdi yan yana…
Aşkla aşk,
Ezip geçtiğim ayakkabı tekleri, yan yana,
Sevgisizlerle sevgisizler,
Yalanlarla yalancılar,
Bu yüzden nefes alırken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!