Ezelden Kalan Miras Şiiri - Savaş Pala

Bulutlar çekilir, açılır perde,
Bir sonsuz gökyüzü kalır derinde.
Ruhumun sustuğu o ıssız yerde,
Yankılanır sesin, ey dertli vatan!
Bağrında binlerce adsız kahraman...
​
Sırtını yaslayıp ulu dağlara,
Bakarsın geçmişten kalan çağlara.
Hüzünle karışmış yeşil bağlara,
Düşer gözyaşların, ıslanır toprak,
Can bulur her dalda kuruyan yaprak.
​
Bir çocuk gülüşü sarar ovayı,
Tazeler içimde öksüz havayı.
Gördüm o gözlerde sıcak yuvayı,
Eskimez sevdadır kalpteki niyet,
En kutsal emanet, canım memleket.
​
Yorgun akşamların bittiği yerde,
Dermanın gizlidir dermanlı derde.
Şu fani ömrümde, çekilen her de,
Tükenmez bir ışık, sönmez bir kut’tur,
Zifiri gecede doğan bir umuttur.
​
Vakit daralırken ufuk çizgisinde,
Duyulur bir ney’in yanık sesinde.
Her nefes alışta, her hecesinde,
Sen varsın toprağım, sen varsın göğüm,
Seninle çözülür bendeki düğüm.