Apansız çalıp kapını bir gün,
Varsa bir tutam sevgi alayım.
Gereksiz cevap verme,
Anlarım gözlerinden.
Yoksa da yok,ne yapayım.
Hayatın çıkışı,kaçışı yoktur.
Yalnız kendine doğru dönebilirsin.
Yola çıktığında,yol sana öğretir.
İnişi,yokuşu,düzlüğü ancak yolda öğrenirsin.
Kendinden ötedir gittiğin her yer,
yeni yollarda yeni yoldaşlar bulursun,
kalanların vazgeçişlerine değer,
iyi kötü geç yada erken ödenir bedel,
durup baksada arada sırada ardına,
gönül görmediği ufuklara ulaşamak ister.
Bırakmışlardı şimdi
kendi koydukları
kendi kurallarını
vazgeçmişlerdi
efendi efendi
başkalarında gül
Kiremit renginin yoğun sıcaklığında,
dumanlar tüterdi bacalarında.
Kıvrılarak yılan misali yumaşıcık,
köprüyle buluşurdu patika,
yeşil çimlerle mavi derenin arasında.
Birbirine sarılmış rayların
birleşim ve ayrışımlarında
uzun uzun uzaktan
uzanan demir kolların
ahşap aralığında
bir bekleyen,bir gönderen,
Sorgulayacaksın her şeyi,herkesi
İlk önce kendini.
Aynaya bakarak değil,
Ta içine bakacaksın gözlerinin.
Korkmayacaksın kendinden
Ve derinliğinden.
Hayatımız şifreler,kodlar,komplolar.
Bilinmezliğin gölgesinde,
Bildiğimiz tüm yollar.
Biçilmiş her birimize,
Daha doğmadan roller.
Kimimiz gerçekten gerçek,
Zamanın asırlara sığmayan sığ kokusu
asılı kalmış öylece havada
Soğuk rüzgarlar geçip giderken
fırtınalar kopuyor yanı başında
Bu kadar derin ve acıyken acım
durmuş her şey devinimsiz,sabit
Şairmi yazar şiiri,yoksa şiirmi seçer şairini?
Hangisi bulur harf yığınları arasındaki kelimeleri,
İşaretleri ile ahenkli hislerin histerik dizgisini?
Yazarmı yazar hikayeyi,yoksa hikayemi seçer söyleyicisini?
Hangisi bulur harf yığınları arasındaki kelimelerin,hislerin ahengini?
Her ruhun ezelde kabullenip dilediği gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!