Ez û bendbûyîn êdî neman Şiiri - Metin Ören

Ez li benda şeveke din im
Demên tirs û dudilî yên min derdikevin holê
Mîna ku em her roj di heman demê de hev dibînin
Çiqas hewl bidim ku birevim jî, bêfeyde ye

Di van demjimêran de, tenêtiya min dest pê dike
ku bi ramanên paranoyak tijî dibe
Ew wekî ku mezin bûne û niha dikevin jiyaneke nû de Ew heta ji min napirsin ka ez çi dixwazim
Ew guh nadin min, ew li min nanêrin

Carinan ez xwe jî nas nakim
Ez dixwazim biqîrim,
“Ma bi rastî jî diviyabû ez van hemûyan bijîm?”
Tewra ku qîrîna min pencereyan bişkîne jî,
gelo cîranek dê alîkariya min bike?
Yan jî kesekî ku di rê de derbas dibe dê bipirse,
“Li wir çi diqewime?”

Û ez kêliyên xwe yên êşdar di nav lerizîna pirsan de dijîm
Her ku ez li bersivan difikirim,
pirsên nû derdikevin pêşiya min
Her wekî ku ez li lokomotîfekê temaşe dikim
ku bi lez di mejiyê min de derbas dibe

Vê rêwîtiyê ji bo min dem bi tevahî rawestandibû
Her kes û her tişt li dora min kom bûbûn
Ne ez ne jî ew beşên min ên ku li bendê bûn li pêş neman
Ez û bendbûyîn êdî neman