Eyvallah etmem artık Şiiri - Murat Acer

Yıktım duvarları geçtim o çıkmazlardan
Kendi gölgemden başka bir yoldaş aramam artık
Mağrurlaştı gönül eğilmez artık başım
Kimseyede eyvallah etmem artık birdaha

​Gördüm maskelerin ardındaki o sahte yüzleri
Yalan sözlerle dikilmiş o yamalıklı sevgileri
Sildim geçmişin izlerini kalmadı tek değeri
Kendi ateşimle yandım kendim küllerimden tekrar doğdum
Kimseyede eyvallah etmem artık bir daha

​Ne bir beklentim var kuldan ne bir minnetim var yarına
Kendi ekmeğimi taştan çıkarır bakarım ben yoluma
Yapmacık sevgilere tok karnım artık benim
sahte dostlarda uzak dursunlar benden artık
Kimseyede eyvallah etmem artık birdaha

Gönül sarayımı yalnızlığımla ördüm vede kimse buyurmasın
​Yüküm ağır olsa da omuzlarımda taşırım yüksunmemde birdaha
Yolum sarp olsa da yürürüm tek başıma korkusuzca
Eyvallahım bitti benim minnet hırkasını giymem bir daha
Kendi gökyüzümün sultanıyım artık kendi rüzgarımla
Kimseyede eyvallah etmem birdaha asla