Ne sevgin belli,nede gidişin.
Söyle,söylesene be kadın (adam) .
Senin uğruna kaç gece,
Uykusuz kaldığımı bilirmisin.
Seni düşünüp,
uyuduğum anda,
Sonunda yaptın yapacağını.
İçimde sana olan sevgini öldürdün.
Hadi şimdi çek git gözüm görmesin seni.
Ne konuşmak,
Nede duymak istiyorum sesini
Tertemiz duygularımla
Hiç birşeyin
anlamı yok artık
Nasıl yaşamak istersen,
Öyle yaşa hayatı.
Ben yokum artık,
Yokum buralarda.
Öyle bir sızı sapladınki kalbime.
Dön desende,
dönmem artık.
Uykuya hasret müebbet gecelerde,
Acıyı içimde demledim.
Yudum yudum içtim ihanetini.
Söz veriyorum,
bu gece unutacağım seni
Zaten bir adın kalmıştı,
Birde hüzün dolu sözlerin.
Susuz topraklar gibi hasret kalsamda,
yaşanan tüm anıları unutacağım.
Gecelerim karanlık,
Gecelerim zindan.
Acılardan bir kale yaptım kendime.
Yapa yanlızım artık.
Kalbim her zamanki gibi buruk.
Yarınlardan bir beklentim yok.
Yoruldum be hayat,
yaşamaktan yoruldum.
Sabahı gelmeyen gecelerde,
tuz basıyorum kanayan yarama.
İçim yanarken,
hiç birşey yok gibi,
Kimselerin bilmediği üç ayrı evrende varım
İlki: Kalbimin kök saldığı yer.
Bir duanın içindeki sıcaklık gibi, ailem.
Onlar solum, onlar susmadan duyduğum.
İkincisi: Gecelerimi erken başlatan hayat parçam
Öyle anlatılmaz dert ki yokluğun;
Acı desen var.
Keder desen var.
Kolay değil ki
Bir anda kalbimden silmek.
Seni her hatırlayışımda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!