Eylül Sefası Şiiri - Ömer Altun 2

Gönlüm sokak aralarında Eylül fısıltıları
Mükerrer sevmelerin ahdinde çiçek açtı bakışlarımda Ekim…

‎Merhamet yağmur israfında çer çöp
Hasret namütenahi faslında girdap
Çöker iken firak cemreleri toprağa
Sırra kadem bastı vuslat
Ey gayb alemimim, hazanı büşra..!
Taş şefkatinde sevdamı sarıp sarmaladıkça
Kâküllerimde birikti karlar…

‎
‎‎Maraz ihtarında galebe çalındı ziya
Mizacımda darağacı mahkûmları süruru…

Hüzün bağlarında saadetler ziyan
Kelebek hüsranlığında kaldırıldı tebessümlerim tedavülden
İnce ince kıyılırken gönlüm kuşlara
Kirpiklerinden süzülen dolunay ışığı tütsüledi kahrımı
Ey sefa makamına sultan cefam...!
Eşeledikçe hasretini nehir ve ırmaklardan
Kurudu cesedim örtündüm çorak topraklar…

Maksat izdivacında mağrur sancılar iltihaplı
Yek tebessümün ile sere serpildi yedi bahar katreye…

Figan teferruatında parsellendi vuslat
Saçaklarımda envaı hicranlar
Pay edilirken kirpiklerinden kirpiklerime Eylül
Kabzedildi köklerimden ümit
Ey Leyla, Aslı ve de Zin..!
Gönlüm izahatında soldu ak güllerim
Rızasız firaklar bahçemde selvi
Makul değil sensiz bana hiçbir iklim
Feveranlık başımda taç
Yokluğun gerdanımda ilmik…

20260831
1621
Eylül bekleyişleri…