Mührü Hifa Şiiri - Ömer Altun 2

Mizan kozasında kirpiklerin sıratı neşter

Ruhun, ruhuma şerik olduğu doğrudur...

Sabıkalı hisler nezaretinde kahrın gerdanımda kurdele

Ninova nedameti mizacımda pervin yıldızı

Kırılgan sabahlar katliam arifesinde

Gönlüm fay hatları kırılgan

Mağrur tutkular gün batımında martı kanadı

Mahcubiyet zılgıtlarında şerlenirken şehir

Gönlüm sokak araları adımların gergefinde ziyan

Hifa salınacağında devşirilirken vuslat firaka

Nuruaynım; soluklarımda darağacı filizlendiği doğrudur…

Kabir izdihamında gelincik çiçekleri katran

Zuhurat telaşında çocuklar ak saçlı

İlişince tebessümlerin hüznüme fırtınasız alabora olduğum doğrudur…

Fıtrat merceğinde cemreler çöl vesikalı

Bakışlarımda Nil nehri güzergâhında namütenahi kuyular

Damarlarımı çalkalarken gam menderesleri

Uykusuz hülyaların şebnem yağmurları

Ferahlık ziyanında sollar iken yokluğuna güller

Damağımda kelamların is kokusu kader

Sürurum hokka meşguliyetinde derdest

Ey hicran sonrası saadet miracı..!

Lütfet göğsün deryasından yek lahza şefkat

Gamzelerin dehlizlerinden yükselirken dolunay

Bakışlarımdan oku hasretimi…

Göğsüm kardelenleri çerçi ziyanında

Talebe talimimde vuslatın zehri şerbet

Tevekkül berzahında bakışların kadrajı hüsûf olduğu doğrudur…

Doğrudur; avuçlarımda tebessümlerinden iklimler olduğu

Avuç avuç hasretinden simamın nurlandığı doğrudur

Doğrudur; münzevi rıhtımında kâkülünde a’raf kurulduğu

Murdar sevdalar iz düşümünde narçiçekleri adınla soldu doğrudur

Şem-i şebistanım; yokluğundur külfet, nedamet ve ziyan

Hadi katre katre bozguna uğrat mahrumiyetimi

Hadi açıldı sema kapıları

Ruhum ruhun

İpekten kapılar ördü örümcekler

Yarıldı ay

Feri söndü karanlığın

Tutuşturuldu cehennem

Meva cennetim sen

Doğrudur; sensiz genzim düğümlere müptela olduğu

Varlığın cümle gam kederimi bertaraf ettiği doğrudur…

20260825

1414

Mührü Hifa