Eylül Sancısı Şiiri - Yılmaz Tizgöl

Yine bir erken doğuma sebep oldun dün gece.
Yutkunduğum tüm kelimeler döküldü
Ve söküldü yırtılırcasına,
Saklı gizli ne varsa içimde.
Zamansızdı,
Apansızdı,
Amansızdı...

Suyu ansızın gelen çaresiz bir anne gibi,
Vuslatı beklerken patladı ruhum.
“Eylül gibi sev beni.” diyordun.
Biliyorsun...
Zaten
Tüm şiirlerim sana gebeydi.
Kaç gecemi iğfal ettin de
Bıraktın umarsız.
Fütursuz sevişmelerin her an zihnimde...

Temasların ruhumaydı,
Saldırıların acımasız.
Değmese de gözlerin bedenime...
Ve uzaktan baktım da cesedime.
“Faili meçhul.” dedim polislere.
“Kim saldırdı, görmedim.”
Adını da vermedim.
Yemin ettim yalan yere.

Şiirlerimin gayrimeşru sanrısı,
Kanamalı cümlelerin sancısı,
Zamansız doğumlarımın ağrısı...
“Eylül gibi sev beni.” diyordun.
Aşk ölüm gibi değil mi ki?
Gönüllü tutsaklık...
Aslında biliyordum.

Bu son eylüldür belki.
Ve sabahsız bir yarında
Ansızın çeker giderim.
Öylesine severim ki
Ruhun bile duymaz...
Canımı veririm.
Ve üstlenirim cinayetimi...

Yılmaz Tizgöl
21.05.2026
Nijni Novgorod