YILMAZ TİZGÖL HAYATI
Aslında söylenmemiş sözler biriktiriyordu verilmemiş cevaplar…
Ağıza gelmiş ama tutulmuş hatta yutulmuş kelimeler biriktiriyordu belki bir gün değerlenir diye biriktirdiğimiz çil çil bozuk paralar gibi ,
düşündü …
Cevap verdi ve acı bir tebessümün işgal ettiği çehresine alaycı bir gülümseme oturttu., bildi bileli kendinle dalga geçmeyi pek severdi bazende kendine acımayı …
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!