Ey Yolcu Şiiri - Uğur Şemen

Ey yolcu uyan bak, dünya bir handır,
Sana emanet olan bu tatlı candır.
Gaflet uykusundan sıyrıl da uyan,
Hakka teslim olsun sinede iman.

Nefsin hevesiyle çıkma bu yola,
Aldanıp dünyaya verme hiç mola.
Ecel peşindedir, her an adımlar,
Mizanda kurulur dehşetli kantar.

Secdeye varınca nurlanır alın,
İslam’ın yoludur o dosdoğru kılın.
Kuran’ın nûruyla aydınlansın öz,
Mahşerde ağlarken gülemez o göz.

Mülkün sahibi Hak, sen bir fânisin,
Gaflet deryasında bilmem neysin sen?
Tövbeye sarıl ki vakit dolmadan,
Ömür yaprakları büsbütün solmadan.

Kabrin o karanlık, dar kucağı var,
Mümine genişler, kafire daralır.
Sırat köprüsünden geçecek her can,
Rabbine sığınsın korktuğu o an.

Peygamber izinden yürümek fıtrat,
Zikirle buluyor kalpler hep rahat.
Dünyalık rüyaya kapılma sakın,
Hesap günü uzak zannetme, yakın.

Uğur der bu dünya kalmaz kimseye,
Rıza-yı İlahi en büyük gaye.
Ey yolcu, yönünü Hakka dön artık,
Ebedi menzile nûrla git artık.