Ey Talih, dostum olsan, fırtınaya dönüşüp
Güzelim gülzârimda hazân olup esmezdin.
Her feryâd ettiğimde dertlerimi bölüşüp
Haz bulup her zârımda, ömür boyu küsmezdin.
Her asılmaz engelde bir nedâmet beklerken
Yüreğimi yakarak yaz gününde dondurdun.
Perişan umudumu peşimden sürüklerken
Kuruyan dallarıma baykuşları kondurdun.
Yediğim darbelerde gözüm bir dost ararken
Bir yabancı gibiydin, acıyıp aldırmadın
Buz tutan düşlerime biraz renk katmak varken
Vurana yardım ettin, düşsem de kaldırmadın
Neler çektirdiğini yorgun dizlerime sor!
Sarpa sapan yolları sana bir bir anlatsın
Teselli için çok geç! Ne yorul, ne beni yor
Artık umrumda değil; güneş batarsa batsın.
Kayıt Tarihi : 2.10.2013 02:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!