Ey Ruhum Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

Ey Ruhum
ey ruhum,
kim takip etmekte seni?
saklandı hep,
güneşin batışıyla gölgeler...

ey güneş,
bırak da uyusun
toprağın derin mahremiyetinde,
dans etsin gölgem, sessizce üstümde...
yorulursa eğer,
boylu boyuna,
düşsün soğuk çıplaklığıma...

ey ruhum,
battıkça sen kalbime,
gömülüyor bedenim en derine...
gel uyuyalım,
sakin ve sessizce birlikte...

öğle vakti bile geldiğinde,
söyleme, mutluluk şarkısını,
sakın dans etme...

öyle yorgun ki bu beden,
bir ölünün yatışı gibi sessizce...
bir ölünün yatışı gibi sessizce...

Ey, rüzgara yön veren ruhum,
bedenimin
gazele dönüşünün
mutluluğuyla
gölgemin üzerinden aşmaktayım
zira bedenim,
ruhu emilmiş
solgun bir cesedi andırıyor
bırak ölümü
ölülerimi
ağlaşsınlar sessizce
biz hakikat
yolunda
erişelim hiçliğe...

nilüfer velieceoğlu