Ey Gökyüzü Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

EY GÖKYÜZÜ

Ey Gökyüzü,
yıldızlar dans ederek
kutsamakta lekesizliğini...

ey gökyüzü,
kutsanmışlığın yatağı...

ey yıldız,
ruh ikizi...
yakalamak değil seni,
daha hep daha yukarı,
güneşe yükselmekteki arzum
yakar kavurur ruhumu...

ey güneş,
ateş kusan susamışlık,
sonsuzluğun aydınlığı ve rengi...

Gölgesinden soyunup, emilmeyi beklemekte ruhum.
bir taşa dönmeden
evvel,
gel, batalım birlikte
ben beni doğurmadan...
BEN BENİ DOĞURMADAN

NİLÜFER VELİECEOĞLU