Ey Nefsim! Şiiri - İbrahim Maraşlı

Ey zalim nefsim!
Senin neyine kendini hâkim sanası
Yarını görmez sıkleti basası
Âdil hâkime bir mazlum bulası
Sana el- Adl ki Hâkim-i Mutlak gerek

Ey miskin nefsim!
Senin neyine kendini kâdir sanası
Hâcetini tutamaz, bir yudum suya muhtaç olası
Merhametli zengine bir fakir bulası
Sana er- Rahman ki Kâdir-i mutlak gerek

Ey cahil nefsim!
Senin neyine kendini âlim sanası
Bugün yediği günahın nisyanıyla mâlum olası
Âkil âlime bir tâlip bulası
Sana el- Habîr ki Âlim-i mutlak gerek

Ey azgın nefsim!
Senin neyine kendini mâlik sanası
Âmil atadan kalanı serkeş torunu alası
Bağışlayıcı Sultana bir kul bulası
Sana el-Ğaffar ki Sultân-ı Mutlak gerek

Ey huzursuz nefsim!
Senin neyine kendini mesrur sanası
Ânın nimetini bilmez geleceğe batası
Vefa sahibi efendiye bir yaren bulası
Sana es-Selâm ki Veliyy-i Mutlak gerek

Ey kör nefsim!
Senin neyine uzakları gördüm sanası
Kendi hatasını görmeye başkasın tutası
Sâhib-i Makâm-ı Mahmud’a aşık olası
Sana Sâhib-i Muhammed Mustafa gerek

Ey nefsim gel yorma seni beni
Tutma dalalım aşkın deryasına
Nasıl ki Mecnun Leylasız olmaz
Her sultana bir kul gerek