Evlat Acısı Şiiri - Uğur Şemen

Gece gündüz desem de hakkın kelamını,
Görmüyor gözleri ömrün biteceğini.
Nefsin eline vermişler tüm yaşamını,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Ne oğul anlar sözden, ne kızlar duyar,
Her biri körü körüne dünyaya uyar.
Zamanın fitnesi yüreği hepten soyar,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Dua eder ağlarım seher vaktinde,
Sadakat kalmamış gençliğin ahdinde.
Şeytan taht kurmuş kalbinin merkezinde,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Nasihat eylesem yüzünü çevirir,
Sanki her sözüm onun ömrünü mü devirir.
Yalan dünya onları peşinden sürür,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Haramı helali ayırt etmez gözü,
Batının modası süsler her bir sözü.
Unutmuşlar inan bendeki pak özü,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Emeğim, göz nurum hepsi ziyan gibi,
Söylediğim hakikat onlara yalan gibi.
İçimde bir sızı var, sanki yılan gibi,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Teknoloji, telefon olmuş tek rehber,
Gaflet uykusundan gelmiyor bir haber.
Rabbim sen bu nesle eyle bir muzaffer,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Ana baba kahrı yürekte bir sızı,
Yola getiremedim oğlanı ve kızı.
Karardı göklerde umudun yıldızı,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Doğruyu söylesem benden kaçarlar,
Dünyanın zehrini şerbet diye içerler.
Kendi elleriyle ömre kuyu eşerler,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Yalvarsam Mevla'ya hidayet eylese,
Bu dertli kalbime bir ümit söylese.
Evlatlar hakikat yolunu bir sevse,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.

Rabbim sen ıslah et bu ahir zamanı,
Gönüllere bahşet sarsılmaz imanı.
Geri döndür bize o nurlu zamanı,
Evlat dinlemez oldu hakkın sesini.