Annenin evladı yatıyorsa hastanede,
Gecesi gündüzüne karışır.
Yüreği kor gibi yanar,
Ama belli etmez kimseye.
İçi kan ağlar sessizce,
Gözyaşını içine akıtır.
Dostunun yüzüne gülümser,
Acısını yüreğine saklar.
Çünkü annedir...
Evladı nefes aldığı sürece yaşar,
Onun acısını kendi canından önde taşır.
Kayıt Tarihi : 19.02.2025 20:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)