Eve Dönmek Şiiri - Kumru Almacak

Bir merdiven büyüttüm cebimde,
Basamakları balık pullarından.
Her çıktığımda biraz daha deniz oldum,
Ayaklarımda yosun, aklımda kuşlar.

Gökyüzü dün gece yer değiştirdi,
Yastığımın altına saklandı sessizce.
Uyandığımda başımın içinde uçuyordu,
Bulutlar düşüncelerime sürtünerek geçti.

Bir kapı çaldı kendini,
İçeri giren bendim ama dışarıda kaldım.
Aynalar yüzümü ödünç aldı,
Gözlerim başka birine alıştı.

Zaman bir kavanozda fermente oluyor şimdi,
Açınca çocukluğum kokuyor.
Bir saat eridi masanın kenarında,
Akrep ve yelkovan birbirine sarılıp sustu.

Ve ben,
Adı unutulmuş bir sokakta
Kendi gölgemi kaybettim
Arkamdan yürümeyi bıraktı.

Belki de eve döndüm o an,
Ama ev bir rüyaya taşınmıştı.
Kapısı yoktu, duvarları nefes alıyordu,
Ve içeri girebilmem için
Uyanmam gerekiyordu.