Acziyet Şiiri - Kumru Almacak

acılar mıydı yarıştırdığınız?
neyi böyle gözlerinizde büyüterek izlerdiniz?

yoksa,
ben “üzgünüm” dediğimde
küçülmekten mi korktunuz?

korktunuz da bağırdınız,
bağrınıza bastıklarınızı
hangi yaraya sığdıracağınızı bilmeden.

peki ben şimdi nereye bağırayım?
kimin gözlerine baksam
aynı keder,
aynı sessizlik.

sahi,
yeri yerinden oynatacak haykırışım
oturduğunuz tahtı sarsmaz mı sandınız?

alın, yeriniz sizin olsun.
derdiniz de.

ben sadece istedim ki biri
bir kere de beni bassın bağrına.

tıpkı o kıymetli dertlerinizi tuttuğunuz gibi.

“dert, derttir” deyip
ölçmeden, biçmeden,
yarıştırmadan...

usulca,
beni de sahiplensin istedim.