Dağılır perde-i şeb, rûy-i zemin nura erer,
Her seher vakti gönül, bin bir hayâle girer.
Kuşlar tesbih ederken o adsız sükûneti,
Toprak duyar içinden gelen o derin hikmeti.
Ateşten bir kadehtir şimdi şu kızıl ufuk,
Yıkanır ruh-u melûl, kalmaz bir nebze soluk.
Güneş değil doğan, sanki bir ezelî müjde,
Varlık secdeye varır, bu mukaddes secdede.
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!