Ben seni hiç kırgın cümlelerle anmadım.
Şimdi nasıl yazacağım bilmiyorum.
Seni dönüşsüz yollara hiç uğurlamadım.
Dilindeki vedayı nasıl duymadım, bilmiyorum.
İçimdeki bütün cümleler sustu.
Mazur gör afallayışımı.
Uzun zamandır kelimeler can çekişiyor ellerimde.
Şiirlerin hali perişan,ben perişan.
Neyi nereye koyacağımı ,
hiç bilmiyorum inan.
Her gece ,
Lanet olsun!
Üç kere, yüz kere, bin kere lanet olsun.
Saygı duyarsam sizin sevgi anlayışınıza,
tek bir Fâtiha değmesin benim ruhuma.
İtlere adak diye dağıtılsın cesedim.
Çakallar doysun kemiklerimle.
Tüm aşıklar aynı gökyüzünün altında
Biz seninle aynı şaşkınlığın altındayız.
Aramızda olması gereken her şey uzakta.
Aynı ev yok.
Aynı sabah yok.
Ayrılığın çanlarını beynime öyle bir vurdun ki,
sana benzer hiçbir şeye değemem artık.
Sen dahil.
Madem o kadar kolaydı gidişin
dönmeyi aklının ucundan bile geçirme!
Yok artık anlamı…
İçimde hıncahınç öfkeler vardı.
Şiir susmamı istedi.
Bildim, kelimelerin huzuru içindi.
Ruhumdan kaçamazdım,
lakin dışında kaldım kendimin.
Haklıydı şiir.
Bir akşam daha sarkıyor,
pencerenin pervazından.
Her şey yerli yerinde ,
ama yokluğun hâlâ çok fazla.
Benden el etek çekince çoğaldı mı sevinçlerin ?
Öyle ya, bendim bütün ıstırabının sebebi…
Yaşadığın bütün kötü anların neferi.
Bütün kırık zamanlarının mimarı bendim ya hani.
Zafer sayalım bu haksız terk edişini…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!