kızgındım sevdaya,
aklıma intihar gelirdi bazen,
yoklukların arasında varlıksızdım,
ve hep öyle kaldım.
bu sefilliğe bu fakirliğe karşı bile,
kanımla canımla sevdaya dair yatırımlarım oldu,
hiç bir yolun sonunu göremedim hiç,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta