Bir vakit üstümde görüp de gülmüştün,
“Bu renk sana pek yaraşmış” demiştin.
Sen belki çoktan unuttun o sözü,
Ben o günden beri eskitemedim gömleği;
Meğer insan sevdiğinin bir cümlesini
Bir ömür sırtında taşıyabilirmiş.
Şimdi dirseği yama, yakası biraz solgun,
Ceplerinde senden kalma hatıralar mahzun.
Kaç mevsim geçti, kaç yağmur değdi üstüne,
Ne vakit sökülse kendi elimle diktim yine.
Bilmezler neden vazgeçemediğimi ondan;
Yamalıdır gömleğim, sana olan sevdamdan.
Bir gün kumaşı kalmazsa ipliğini saklarım,
İpliği de koparsa hatıranı bağrıma takarım.
Çünkü mesele bir gömlek değildi hiçbir zaman;
Sen bir kere yakışmıştın benim dünyama.
Şimdi ne seni çıkarabiliyorum gönlümden
Ne de o eski gömleği sırtımdan…
Basri Erdoğan
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 19:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!