Bir eskici misali sokaklar şimdi
Adını bas bas bağırıyor içimde…
Her adımımda yankın var,
Her köşe başında senden bir iz.
Kapının önünden geçiyorum usulca,
Belki bir an perde kıpırdar diye,
Belki gözlerin düşer sokağa…
Ama bilirim, bu “belki”ler en ağır yük.
Hurdaya dönmüş bir yürek taşıyorum içimde,
Zamana gömülmüş dualar gibi suskun,
Seni bir an görsem diyorum,
Sonra diyorum… görmesem daha az yanarım.
Çünkü gözlerin değdi mi canıma,
Bir kıyamet kopuyor sessizce,
Ne sana varabiliyorum,
Ne de senden vazgeçebiliyorum.
Bu sokak artık bir imtihan bana,
Her geçişte biraz daha eksiliyorum,
Sen hâlâ aynı kapının ardında,
Ben her defasında imkânsızlığa yeniliyorum.
Ve ben…
Bir eskici gibi toplamaya devam ediyorum
Senden kalan kırık hatıraları,
Ama hiçbir parça
Seni tamam etmiyor içimde.
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!