Adını anmıyorum artık, Şiiri - Basri Erd ...

Yine gecenin en tenha vaktindeyim,
Ne uyku uğrar gözüme ne sabah gönlüme,
Adını anmıyorum artık,
Lâkin susuşum bile senden bahsediyor.
Gönlümde kendine öyle bir yer edinmişsin ki,
Ne hicran söküp atabiliyor seni
Ne de zaman unutturabiliyor.
Git desem dilim varmaz,
Kal desem haddim değil.
Bazen unutmaya niyet ediyorum seni,
Sonra bir türkü değiyor geceme,
Bir rüzgâr geçiyor penceremden
Ve bütün yeminlerim bozuluyor.
Meğer insan en çok unutmaya çalıştığını özlermiş.
Seni her yerde aramıyorum artık,
Fakat bir çift gözde gözlerini,
Bir sözde sesini,
Bir bahar akşamında kokunu buluyorum.
Yokluğun bile sana benziyor.
Bilmezsin,
Kaç gece hayalinle konuşup
Sabaha sensiz vardım.
Elini tutamadım belki,
Ama gönlümden de hiç bırakmadım.
Şimdi sen uzak bir menzildesin,
Ben yine aynı yerde;
Bir yanım hicran, bir yanım ümit…
Ve her seher vakti
Yine sana uyanıyorum.