Es Ra Şiirleri - Şair Es Ra

Gül ki,
Aydınlık bir pazar olsun
Işıldasın gün.
Yemyeşil bahar demlensin gözlerimde.
Gül ki gülüşün
Kederimin yüzünde

İnsan
Unutur bazen.
Sığınır da aczinin muhitine
Göremez büyük resmi.
Oyalanır durur çerçevesinde
İdrakin kıvrımlı sığ nehirlerinde

Yürürüm...
Bir segâhî akşamdır.
Kıvranır durur ruhum inşirah makamında.
Parmak uçlarımda ay sancılanır.
Avuçlarım ömrümün arka bahçesi
Kehribar yağmurlarla serencâmı sararmış

Öykünme ırmaklara!
Virane şehirlerin eteklerinde
Üşüyorlar kederden.
İçinde dövünen suları sustur!
Çığlıklar keserken asrın şah damarını
Ve yüzdürürken çocuklar kağıttan gemilerini

Ne sokaklar yürüdüm :
Hissizliğin mayın tarlası.
Buz kesiği cinayetlere kurban
Öldüğünden bîhaber cesetlere bata çıka.
Paçalarım kan revân...

Gözleriniz vardı
Şahin gibi keskin, gün gibi aydın.
İsteseydiniz gorebilirdiniz
8.rengini bile gökkuşağının
Ya da Kaf Dağındaki kanatlarını
Zümrüd-ü Anka'nın.

...
Bir eylül gecesiydi
Zifiri bir karanlığa uyandık.
Kuş bilegimizde ağır halkalar
Çırpındıkça ruh-u canı kanattık.

Sustum...
Bütün cümleleri uyuttum...
İçimdeki mahşeri kattım önüme,
Âşina bir tekliğin sultasına pustum.
Menzili olmayan kelimeleri
Yutkunup acı acı,

Acının
Soğuk ve siyah koridorlarında öğrendim ,
Nasırlı ayaklarla düşmeden yürümeyi .
Ceplerimde bitmiş şeker çubuklarım
Ve gozyaslarımda tuzlu şeker tadı
Hatıralarım...

Söz biter...
Küser nefesine bütün cümleler
Ses biter...
Suyu çekilmiş bir kaktüsün
Yaprağında iğreti çiçeği gibi
Su'sar renkler sonunda toprağına