Söz biter...
Küser nefesine bütün cümleler
Ses biter...
Suyu çekilmiş bir kaktüsün
Yaprağında iğreti çiçeği gibi
Su'sar renkler sonunda toprağına
Susamak...biter
Tükenir
Gölgesinde ne şiirler devirdiğimiz
Şem-i ziyâlar.
Yaşanmışlıkların yükünü akıta akıta
Donar mum içimizde.
Damladığı yeri y a k a y a k a.
Şimdi
Ateşe versek kendimizi acaba
Cezbemize kapılır mı pervaneler?
...
Kuşların kanadıdır gökyüzü dediğimiz
Mavi
Haylaz çocuğu özgürlük rüzgarının.
Oysa gridir rahminde büyüten yağmurları.
Kalbimiz renk körüdür
Biz mavidir sanırız.
Bundandır çoraklığı toprağımızın...
Şimdi
Sığınsak bir damlanın şeffaflığına
Yeniden meyveye durur mu dallarımız?
.
.
.
Dün biter!
Toy bir küheylan gibi
huysuzlanır da zaman
atar kendini Yâr'dan aşağı
Gün biter!
Erken...
Geriye bir avuç hatırayla kalırız.
Hiç biri bize benzemeyen fotoğraf kareleri
Ve artık tanıyamadığımız maskeli yüzler.
Ve kırgınlık
Ve hüzün...
Sonsuz bir hasret ağrısı
Y a n a y a n a büyüyen.
Neye kime bilemediğimiz bir özlemek
Kekremsi...
Lalezârın içinde yabanıl bir ot gibi
Ayrı ve aykırı emeklemek yaşamda
Ve özlemek bir daha
Şimdi
Tutunsak çocukluğun yitik tebessümüne
Varır mıyız özümüze yeniden?
Kayıt Tarihi : 24.09.2023 02:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
