Erken Yaşlandım Şiiri - Çetin Tiktaş

Erken Yaşlandım
ERKEN YAŞLANDIM

Peşimi bırakmadın be felek,
Ne olurdu yani geç gelseydin?
Senin o zamanını mı çaldım?
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Sen neden çabuk geldin peşimden?
Biraz daha geç kalamadın mı?
Boşa harcadım bu yaşamımı;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Yüzüm örümcek ağı misali,
Yüzümü çizgiler erken sardı.
Aylarını, yılını mı aldım?
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Sakalım, saçım erken ağardı,
Pamuk tarlasına döndü yüzüm.
Kaderim de bir huzur vermedi;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

İşportacı tezgahında ömrüm,
Boşa harcadım bu yaşamımı.
Ucuza gitti deli gençliğim;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Hayatımda her şey kırık dökük,
Bu yaşantımsa darmadağınık.
Kurşundan beter yaktın canımı;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Yüzüme gülen bir yüz bulamam,
Bulduklarımdan bir haz alamam.
Hayatın tadını anlamadım;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Yüreğim sanki bir taşa dönmüş,
Sevdalarsa takside bölünmüş.
Canımdan canlar bölünüp gitmiş;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Ne romana ne şiire sığmam,
Dolup dolup da taşmış yüreğim.
Bir su gibi akıp da gitmişim;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Ölümü beklerim vakit gelmez,
Vakti ararım zaman gelmez.
Zaman bulurum ecelim gelmez;
Ölüm yaklaştı, erken yaşlandım.

Çetin Tiktaş