Ala Atı Gibi Şiiri - Çetin Tiktaş

Ala Atı Gibi

Aşk, yalnızlığın, martıların çığlık sesi gibidir;
Şimdi aşkı yaşamak vardı seninle.
Sonbaharın kollarında,
İlk esen rüzgârın esintisi okşardı
Saçlarını, yanağını; ben kıskanırım
Senin tenine dokunan rüzgârı.

Hayatımı aydınlatıyorsun,
Dünyadaki her şey seninle güzel.
Senin yüzünde her rengin ışıltısı...
Başımı döndürüyorsun sihirli bakışınla.
Buğulu camlara yansıyan suretin;
Sensizliğin çıkmazındayım yine ben.

Ruhumu darlandıran bu karanlık gece,
Beynimde sensizlik fırtınası...
Delirmiş duygularım intihar eşiğinde,
Yine imdat çığlıkları atıyor kalbim.
Tutkulu köze döndü yine hislerim,
Bir kara bulut içindeyim sanki.

Dünyamı aydınlatıyorsun sen,
Tüm heveslerime biriktirdim
Sensiz karmaşık gönlümün duygusunu.
Öpmek istiyorum, kaçıyorsun yaban ceylan gibi;
Deli gibi coşuyorum yine aşkına,
Bozkırların ala atı gibi!

Çetin Tiktaş