Anne Şiiri - Çetin Tiktaş

ANNE

Bulutların kokusu ne güzel anne;
Yağmurları toplayan sis kümesi sanırdım.
Hangi aydı, hangi mevsimdi, hangi gündü?
Bu yerin ne karı var ne yağmuru,
Ne ayazı ne sıcağı var anne...
Kat kat bulutlar içindeyim,
Bulutların kokusu ne güzel anne.

Zormuş sevdiklerine son kez bakmak,
Belki bir daha görmemek...
Sıkı sıkı sarılıp öpmek, koklamak,
Sonsuza kadar görememek...
Bir daha görmemek endişesi içinde olmak;
Ölüme mi gitsem yaşamı mı seçsem?
Son kez sevdiklerine bakmak zormuş anne.

Rengârenk yıldızlar burnunun
Ucunda kayıp kayıp gidiyor;
Her biri ayrı kokuda, ayrı renkte.
Ay sönmüş sanki, ışığını yaymaz,
Güneş sönmüş sanki...
Yaşanan her şey bir film miydi?
Silindi her şey gözümden,
Sanki bir boşluktayım anne.

Çetin Tiktaş