Erhan Tığlı 2 Şiirleri - Şair Erhan Tığlı 2

AYDIN’A SESLENİŞ
Aydın: Çiçekler açtırır senden gelen günaydın
Aydın: Oturturdum seni başköşeye, misafirim olaydın
Aydın: Ne olur hep yanında kalaydın da karanlıktan korkmasaydım
Aydın: Daha da güzelleşirdin, doğanı, doğallığını korusaydın
Aydın: Zor olurdu çağdaş uygarlığa ulaşmamız, yolumuzu sen aydınlatmasaydın

DELİ AYDIN
Para kazanmak varken
Kitap okur durursun
Bu gidişle canım sen
Papazı çabuk bulursun
deli deli aydın deli

DELİ AYDIN
Para kazanmak varken
Kitap okur durursun
Bu gidişle canım sen
Papazı çabuk bulursun
deli deli aydın deli

AYDINLIK NÖBETTE / Erhan Tığlı
Hüzün ordusuyla geliyor
çile topu tüfeğiyle
dertler kuşatıyor kalemi
karanlık yüzlü adamlar
kuduz köpek gibi bakıyorlar

Zengin arabasını dağdan aşırırır, yoksul düz yolda nereye gideceğini, ne yapacağını şaşırır, tepetaklak düşer ayağı kayıp;
ar namus unutuldu kaldırıldığı tozlu raflarda...
Günah, ayıp ise çoktan kayıp!

KIRIK AYNAMIZ...
İnsanlığımızı yansıtan aynaydı aşk
Kırdılar
Yerine bencilliklerini koydular
Görmesin göstermesin diye içyüzümüzü
Gözlerini oydular

Ne zaman aynaya baksam
Seni görürüm orada
Güzelliğinin kelebeği konar
Gönlümün çiçeklerine
Bal taşır aşkının arısı

Sevginin gelişiyle gönlümüz şenlenir
diner fırtına, diner kar
Mevsimimiz bahar olur
bahçemizde güller açar
benliğimiz ayrık otlarından kurtulur

Ç-AĞRI
Ayrılığın rüzgarı
yaman esiyor aman!
üşüyor sevdamın gülü
çığ düşüyor cemreme
Gel de ısıt içimi

Ayrılığın rüzgarı
yaman esiyor aman!
üşüyor sevdamın gülü
çığ düşüyor cemreme
Gel de ısıt içimi
kucakla aşkınla beni