Erdoğan Yılmaz Şiirleri - Şair Erdoğan Y ...

Uyan Karakoç'um derin uykudan
Senin Maraş'ına biz ne yazalım
Yıkıldı her yanı harabe oldu
Senin yüreğinde benim mezarım
Benim yüreğimde senin mezarın

Ah hevesim nefesim göğüs kafesim
Ben yumsam gözlerimi sen açsan kollarını
Ya gelsen İstanbul'dan gelir gibi sarılsan
Ya da ben İstanbul'a gider gibi öpsem seni

Biliyorum az sonra çiçek açarsın bahçemde

Serçeler küsmüş ümmete
Dal kırılsın gül kurusun
Aşıklar düşmüş gurbete
Gönül yıkan dil kurusun
Bu ne yaman eyyamcılık
Elif üfle fil kurusun

Şiirlerim kendi duygularımdır
Şiirlerden nemalananlar gördüm
Sen o duyguları bilmezsin gafil
Şiirlerim adamın yüreğidir
O yüreği taşıyamazsın gafil

Kelimeler diziliyor aşkından
Gel de gözlerimden bir bak gözüne
Kelimeler bilir yar seven gönlü
Gir gönlüme aşkı oku kalbine
Gel de gözlerimden bak gözlerine

Ey dünya ayakların altında ezilmekteyim;
Bir bulabilsem o mağrur kafanı
Belki bir gönüldür kırmayacağım
Yetim başı okşar gibi okşayacağım
Üzülme sen benim mağrur dediğime
Zira fani olan ben değil miyim?

Yıllar oldu ben kuyuya düşeli
Yusuf olmayınca kervan geçmiyor
Can değil mi aşk hazanın gazeli?
Seneler geçiyor eyyam geçmiyor

Neyleyim ki bahtı neyleyim tahtı

Farkında mısınız sarardığımın
Farkında mısınız üzdüğümün
Üzüldüğümün farkında mısınız
Görmediğinizi gördüğümün
Farkında mısınız

Dudağımda kaldı pamuk ellerin
Yağmuru denize döktü güllerin
En yüksek makamı olsun cennetin
Fatıma anama komşu ol anne

Dünyanın derdini aşıklar çeker

Şair Erdoğan'ım kalemine denk
Sevdiğin veriyor gözlerinden renk
Kalem gözlerinde ceylanım benim
Baktın felek vudu ben miyim? felek

Laf dokundurma ezerim seni