Erdoğan Büyük Şiirleri - Şair Erdoğan Büyük

Sineme açtın yarayı, hep hüsranım oldun,
Baharımda yeni bir gülsün, kalbime doldun;
Zakkum çiçeğimsin sen ah, bendime hep vurdun,
Hiç bir an silinmedin, her an gönlümde durdun.

Açılan ellerimi neden? çevirdin geri,

Tabii bir şehir eller değmemiş,
Sarı, açık kahve, biraz da yeşil,
Sanki gece olmuş, güler yüzüne,
Dökülmüş birer, birer yerin düzüne.

Kaldırınca başımı görürüm,

Bir dünyadır bilinemez,
İyisi var, söylenemez,
Onlarki hiç güvenilmez,
Ardına düşen köpekler.

Düşmeye görsün halinden,

Tövbe yolu hak yolu,
Gönül dostuyla dolu;
Allah rızası olur,
İşte bu yolun sonu.

Bu yol hakka yönelmek,

Yüzümde bir rüzgâr, senin esintin, Yeri elbet dolmaz kutsal sevginin, Farklı değil gülü fakır, zenginin, Herkese bir çiçek, vardır elimin. Özelde bir yere sahip olsan da, Hayal de daima canlı dursan da, Bir tatlı kurşundur, beni vursan da, Gülleri yerler de olmaz elimin. Sevgimin İlhami duruyor sen de, Çocuktan yaşlıya ve her bir gençte, Esmerden kumrala, sarışın ten de, Çiçekleri solmaz sevgi elimin. Acıda, tatlıda, gamda, kederde, Her dem de görürüm seni güzelde, Suların şerbetim gönül çeşmemde, Çiçekleri kanar sevgi elimin. Erdoğan BÜYÜK 19.02.2007

Boğazımda kör düğüm,
Nefes alamıyorum;
Sen olmadığın yerde,
Bende yaşamıyorum.

Gündüzlerimde sensin,

Belki bir gün haykıracak,
Seven gözler kalbin ile,
Dünya sana ısınacak,
Sevenlerin yoksa bile.

Sevgilerin kale gibi,

İnsanlık seninle çileler çektim,
Sevilmedim bir kez, daima sevdim,
Gönlüm yasla doldu, bağrımı ezdim,
Her zaman ben seni severim anam.

Gönlümün yastadır, sevgidir aşı,

Sevdim dikenli güller, yıprandı ömrüm,
Ezildi bir yemiş gibi şu deli gönlüm;
Sevgiyle yoğrulmuş, sevgidir özüm,
Bin nasıhat bana, dikenli sözüm.

Yıpransa gençliğim yok demem sana,

Var ya ipek saçların,
Hilal gibi kaşların,
Cilveli bakışların,
Beni benden alıyor.

Gönlümde kara sevdan,