uyan yiğidim uyan....
uyan ki dağlar titresin....
kimdir seni bu hale koyan....
uyan ki umutlar bitmesin....
boynunda yağlı ilmek....
inanın buna....
sinirinden çatlıyor....
dudaklarını ısırıyor durmadan.....
doymamış kana....
yalıyor yalıyor rahatlıyor....
gecesinde yıldızlar ay....
gündüzünde doğan güneş.....
aynı da arkadaş ya insanlar....
sayısı bel ki üç beş....
ne ırmakları aynı ne dağları.....
al senin olsun demiş....
sana ruhumu teslim etmiştim....
başımı koyduğumda dizlerine....
seninim diye yemin etmiştim....
başımı döndürmüş sarhoş etmiştin....
umuda yelken açtım....
kasırga tuttu beni...
saman çöpü gibi uçtum...
deryalar yuttu beni...
karadan karaya vurdu...
dikenliydi yollarım...
ben koşamadım....
sarptı yokuşu....
bir türlü aşamadım....
hep mücadele hep mücadele...
hiç yaşamadım....
yavaş yavaş mum gibi eriyoruz....
yanan fitili yüreğimde sanki...
bir gaz lambamız olsa gülüyoruz...
o günlerde gelecek uzak değil inan ki...
gün günü aratıyor yıl ne getire....
kel alinin bağı değil gönlüm....
her gelen girer sanma....
gözüm gibi görmez ırağı gönlüm.....
boş bakışlarıma kanma....
çat kapı gelip dalamaz kimse....
sevdim seni uzaktan...
yanına sokulamadım....
batan güneşle gölgeni....
takip ettim adım adım...
ancak ona dokunabildim....
sevda var uzaktan uzağa....
yanıp tutuşur için için....
düştüğünden beri tuzağa....
dalıp konuşur niçin niçin....
kuytu köşelerde ip boynunda....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!